مناظره کروبي و موسوي را که ديدم بسيار تاسف خوردم . انگار که از قبل هماهنگ شده باشد آمده بودند تا احمدي نژاد را محاکمه کنند . نتيجه محاکمه اين بود : " اين دولت دروغگو ! " . موسوي درباره ماجراي شهرام جزايري و زندگي شخصي و اموال کروبي چيزي نپرسيد و کروبي هم هندوانه زير بغل موسوي گذاشت . کروبي از "لطف آقاي موسوي به وي و ارادت خود به او " گفت و موسوي هم کروبي را " برادر عزيزم آقاي کروبي" خطاب کرد و از " حسن نيت او " گفت .

راستي چه شده است که دروغگوئي اين روزها مهم شده است ؟ مگر در دولتهاي قبل آمار نمي دادند؟ چه دروغهائي که در دولتهاي قبل - به علت مصلحت انديشي فاش نمي شد و چه راستهائي که صلاح ديده نمي شد که فاش شود.

چه شده است که پولدار بودن يک مسئول که قبل از پذيرش مسئوليت پولدار بوده است اين روزها مهم شده است اما در دولتهاي قبلي پولدار شدن مسئولان بعد از مسئوليت مهم نبود و احساس خطري نمي شد !؟

چه شده است که به خاطر يک مدرک کشور را سه ماه ملتهب کردند و دولت را تا آستانه ساقط کردن پيش بردند اما قبلا دانشگاه هاي مدرک ساز و مديران مدرک بگير مبرا بودند و هم اکنون هم همينطورند اما احساس خطري نمي شد و نمي شود !؟

چه شده است که قبلا شعار "مرگ بر اسرائيل" حذف شده بود و مي خواستند مسئله فلسطين را از سياست خارجي کنار بگذارند اما به خاطر حرفي که از دهان يک مسئول درباره " مردم اسرائيل " پريده بود دولت را تا آستانه سقوط پيش بردند و اگر رهبري نگفته بود که " اگر حرفي از دهان يکي پريد نبايد پي آن را گرفت " معلوم نبود دولت ساقط شده بود يا نه ؟ اما امروز دوباره پي همان حرف را مي گيرند !؟

نمي خواهم ازکردان و مشائي و محصولي دفاع کنم و يا همه کارهاي احمدي نژاد را قابل دفاع بدانم اما مگرحافظه تاريخي مافراموش شده است!؟ هيچ کس کردانها و مشائي ها و محصوليهاي دولتهاي قبل - و احساس خطر نکردن بعضيها را - فراموش نمي کند .

راستي شما را چه شده است !؟