مقابله با اشرافيگري نقطه ثقل پيروزي جريان سوم تير
سخنگوي دولت گفت: مقابله با زندگي اشرافي نقطه ثقل پيروزي دولت نهم در سوم تير بوده است. غلامحسين الهام با اشاره به اينکه در گذشته برخي از مديران شرکتهای دولتي در طول سال صدها ميليون تومان پاداش با عناوين مختلف مي گرفتند گفت: امروز همه اين موارد از بين رفته است.
---
بخشهائي از مصاحبه غلامحسين الهام درباره بروز پديده اشرافيگري از رادیو جوان و رادیو پیام پخش شد اما چون امکان پخش کل مصاحبه در بخش خبري امکان پذير نبود تصميم گرفتم متن کامل مصاحبه را در اينجا منتشر کنم. اين مصاحبه روز سه شنبه در حاشيه همايش بهداشت قضائي در سالن اجلاس سران صورت گرفت :
----
آقاي دکتر اول بفرمائيد تعريف شما از اشرافيگري چيه و ريشه هاي اين پديده کجاست :
بسم الله الرحمن الرحيم
اشرافيگري ايجاد يک امتيازات جاهلي است که برخلاف اصل رکين امتيازات اسلامي است که تقوا را پايه اصلي اعتبار و ارزش انسانها قرار مي دهد . اشرافيگري کرامت انسان را که مبتني بر کرامتهاي ديني اخلاقي و تقواست از بين مي برد و به حوزه هائي از روابط قدرت تبديل مي کند که مهمترين شاکله آن پول و ثروت است بدون توجه به مبناي مشروعيت اين اموال يعني هرکس از هر طريقي تحصيل ثروت بکند ارزشمند مي شود . لذا يک جنگي براي تحصيل ثروت به هر طريقي - که عمدتا طريق نامشروعي است - فراهم مي کند و براي رسيدن به اين هدف همه ارزشها کرامتها و روابط اصولي و حقوقي را زير پا مي گذارد و اين يک فاجعه است .
مهمترين مساله هم اين است که در جامعه اين مساله از طريق اقتباس الگوئي انجام مي شود . الناس علي دين ملوکهم وقتي در راس حکومت اين موضوع پايه اعتبار و مبناي ارزش گذاري شد - چنانچه در عصر جاهليت بود و اسلام آنها را فرو ريخت و چنانچه در قبل از انقلاب وجود داشت و امام راحل آنها را فرو ريخت - وقتي اين اعتبارات برقرار شد به حوزه فرد و سپس خانواده و به تدريج به قبيله و طايفه و در دوران امروز به حزب و گروه و دارو دسته آنها کشيده مي شود . اين مساله به انفصال مردم از حکومت منجر مي شود و قدرت را از دست مردم که مبناي مشروعيت است مي گيرد . در چنين حالتي همان مترفيني ( 1) که قران آن را ريشه فساد و تباهي جامعه مي داند شکل خواهد گرفت . زيادت خواهاني که همه چيز را براي خود مي خواهند و اگر دستشان به قدرت برسد نظامات حقوقي هم براي آن ايجاد خواهند کرد و در اين رابطه قانونگذاري هم خواهند کرد . در چنين شرايطي پايه نظام ديگر نظام اسلامي نيست و مي توان چنين شرايطي را نقطه سقوط نظام اسلامي دانست . خب بايد جلوي اين پديده را از اول گرفت البته به آن نقطه رسيدن در نظام اسلامي کنوني ما با توجه به وجود برخي نظارتها از جمله نظارت رهبري و همچنين نظارت مردمي در قالب امر به معروف و نهي از منکر به راحتي صورت نخواهد گرفت و نهائي نخواهد شد . اما اگراين پديده فرهنگ جامعه را تحت تاثير قرار دهد و به مردم بباوراند که ارزش اين است خود به خود مردم با آنها همراه خواهند شد . اما چون مردم در اين مسابقه به آنها نخواهند رسيد يک جدال طبقاتي و يک شکاف عميق ايجاد خواهد شد که بحرانهاي ديگري دارد . در چنين شرايطي مردم به تباهي کار توجه نمي کنند بلکه از اين نارحتند که چرا آنها به جاي آن طبقه اشرافي نيستند و اين يعني مسابقه فساد/ مسابقه تباهي/ مسابقه اشرافيت و مسابقه قدرت . و اين جنگ جنگ اشرافي است جنگ حق و باطل نيست بلکه جنگ باطل با باطل است که قرباني هم دارد و پيروز هم دارد اما نتيجه نهائي تباهي جامعه است .
آقاي دکتر الهام گفته مي شود رئيس جمهور وزرايش و معاونانش را از زندگي اشرافي منع کرده است راجع به جزئيات اين موضوع توضيح دهيد که به چه شکلي اين کار صورت گرفته است ؟
اين نگاه نقطه ثقل پيروزي جريان سوم تير بود و يکي از نقاط کليدي اين پيروزي بود . البته اين در چارچوب عدالت اسلامي گفتمان امام و رهبري و گفتمان انقلاب اسلامي صورت گرفته است و جدا از آن نيست . اين يک نقطه حساسي بود که براي مردم ارزش داشت . اين اتفاق در حوزه رفتاري در شخص رئيس جمهور ديده شد و تبديل شد به يک الگو و روش براي دولتمردان .
از نتيجه هاي رويکرد مقابله با اشرافيگري کاهش هزينه هاي دولت بود . امروز هزينه هاي دفتر يک مقام عاليرتبه کشوري را حساب کنيد ببينيد چقدر است ؟ و با توجه به نگاه پرهيز از اشرافيت چقدر قابل تحليل است . لب مطلب اين است که آنچه که هزينه مي شود اگر از هزينه عمومي است و زائد بر نياز است اين خيانت به کشور است . با اين نگاه بود که رئيس جمهور مي گفت ما مي توانيم با پرهيز از اين ريخت و پاشها منابع و هزينه هاي عمومي کشور را تامين کنيم . خب اين کار اتفاق افتاد يعني اگر نگاه بکنيد سير هزينه هاي جاري رو به کاهش رفته است سير درامدهاي ناشي از امتيازات و امکاناتي که مسئولان عاليرتبه داشتند از بين رفته و به بدنه نيز کشيده شده است . در گذشته مي ديديم که مدير يک شرکت دولتي و يا هيات مديره يک شرکت دولتي صدها ميليون تومان با عناوين مختلف در طول سال پاداش مي گرفتند.
سربار اين کار مي رفت رو دوش مردم و سوء مديريت يک هزينه گزافي بر دوش مردم تحميل مي کرد و درامد آن را يک گروه خاص مي بردند . اينها در دولت نهم ممنوع شد نه تنها در بين وزار بلکه در بدنه نيز اين کار صورت گرفت . اگر هم در جائي تخلف صورت بگيرد تخلف است و مجوزي براي اين کار وجود ندارد .
در راستاي مقابله با اشرافيگري از طرف ديگر تلاش شد طبقات پائين ارتقاء پيدا کنند . همين روش پلکاني معکوس پرداختهاي حقوق براي بالا بردن سطح درامدي طبقات پائين تر بود . الان شکاف دهکها کمتر شده و دهکهاي پائين قدرت خريد بالاتري پيدا کرده اند . البته کافي نيست و هنوز هم فاصله طبقاتي قابل قبول نيست. اما اين حرکت انجام شده است و نمي توان انکار کرد .
شخص آقاي احمدي نژاد درباره کمترين هزينه ها در دفترش حساسيت دارد کترين هزينه و خرج اضافي با برخورد شديد ايشان صورت مي گيرد . نظارت در بخشهاي ديگر هم به همين طريق بوده است . امروز دولت ساختمان سازي دولتي را ممنوع کرده است . در گذشته تسهيلات بانکي مي گرفتند تا ساختمانهاي دولتي پر زرق و برق و بيش از حد نياز بسازند . اجراي قانون عدم تمرکز شرکتهاي دولتي در تهران باعث شد بخشي از نيازهاي دولت از فروش اين ساختمانها تامين شود . دولت همچنين تکليف کرده است ساختمانهاي زائد شرکتها و سازمانهاي دولتي براي تنظيم بازار مسکن بفروش برسد .
آقاي دکتر خانه هائي که از وابستگان رژيم سابق مانده عمدتا خانه هاي اشرافي است. اين خانه ها با اين توجيه که نبايد خالي بماند در اختيار برخي افراد مسئول قرار گرفته است اما ما ديدم که دولت نهم حتي کاخهائي که براي استقبال از مقامات خارجي در نظر گرفته شده بود به موزه تبديل کرد . اين رويکرد با چه هدفي صورت گرفته است ؟
اين موضوع که شما به یکي از موارد آن هم اشاره کرديد بخاطر این بود که بايد اين تلقي و تصور اشرافي که در ذهن مردم بوجود آمده بود شکسته مي شد . لذا اقاي احمدي نژاد تصميم گرفت از پاستور بالاتر نرود . قبلا مراسم استقبال مقامات خارجي در کاخ سعد اباد برگزار مي شد . با برنامه ريزي انجام شده که با تبليغات سوء هم مواجه شد تلاش شد و الان همه استقبالها در پاستور صورت مي گيرد. دليلش هم اينست که زندگي در کاخ اخلاق کاخ نشيني مي آورد . شما سیره امام راحل را در نظر بگيريد وقتي امام بعد از پیروزی انقلاب ناگزير شد به تهران بيايد و با توصيه پزشک به خاطر بيماري قلبي به يک منزل نسبتا عادي در منطقه دربند منتقل شد امام اصرار کردند که اينجا يک جاي اشرافي است . حاج احمد اقا تعريف مي کردند که به امام گفتيم که جا پيدا کردن سخت است و داريم مي گريدم و امام اخطار کردند که اگر تا فردا جائي پيدا نکنيد من بر مي گردم قم . امام يک آدم خودساخته اي بود . تا اينکه حسينيه جماران را در منطقه اي که آن زمان روستاوار بود بصورت اجاره اي پيدا کردند و امام تاآخر عمر حتي اجازه ندادند آنجا را سفيدکاري کنند . امام در اوج خودسازي با اين کار ترويج مي کند تا روحيه اشرافيگري در بين مردم فرهنگ نشود . ضمن اينکه امام اعلام نمي کند که مصونيت دارد . اگر امام ااينطور بود پس واي به حال ماها . حالا توجه کنيد اگر خانه هاي شخصي مسئولان اشراف گونه باشد چطور است ؟ در واگذاري آن خانه هاي اشرافي رژيم سابق اشتباهاتي صورت گرفت . بايد سيستم بهره برداري از آن خانه طوري مي بود که اولا تبديل به ملک شخصي نشود و ثانيا اخلاق کاخ نشيني ايجاد نکند . بايد جور ديگري طراحي مي شد اشتباهاتي که در اين زمينه کردند آثار سوءش هم اکنون در پديده مسابقه اشرافيگري که رهبر انقلاب هم به آن اشاره کردند نمود پيدا کرده است .
----
۱) مترفين واژه اي قراني است به معناي افراد ثروتمند و رفاه طلبي که جز اشتغال به عيش و نوش دغدغه اي ندارند . شايد اصطلاح مرفهين بي درد معادل خوبي باشد. اين واژه در چند جاي قران آمده است از جمله در شوره اسراء ( و اذا اردنا ان نهلک قريه امرنا مترفيها ففسقو فيها فدمرناها تدميرا - اگر بخواهيم شهري را نباود کنيم چنين مقدر مي کنيم که مترفين به فسق بپردازند و بعد از تمام شدن حجت آن شهر را نابود مي کنيم ) - همچنين در سوره واقعه در وصف اصحاب الشمال آمده است (انهم کانوا قبل ذالک مترفين) آنها در دنيا مترف بودند يعني مشغول عيش و نوش بودند
